(I) a. 1. Yaban hayvanlarının kendilerine yuva edindikleri kovuk. 2. Mağara.

(II) a. İnsan.

Karpuz ve kavunlarda görülen bir çeşit hastalık.

(< Ar. ins) ins, insan

İn, mağara

Yuva, yatak // in cin: hiç kimse, in cin

çukur

koyun pisliği

çukur; iniş

koyun pisliği, davar tersi, hayvan pisliği

yırtıcı hayvan ini

in

in, hayvan ini

bk. kovuk, mağara.

hlk. 1. Koyun pisliği. 2. Yaban hayvanlarının yuva edindikleri kovuk.

Karst bölgelerinde yeraltı sularının eritme etkisiyle oluşmuş, türlü büyüklüklerde yeraltı boşlukları.

Hayvanların kulaklarına yapılan işaret, im.

İndiyum elementinin sembolü.

1. Karın. 2. Çok şişkin (karın). 3. Sarkık (karın). 4. İşkembe.

Kurt, köpek vb. hayvanların parçaladığı koyunun derisi.

1. Ekin demetlerinin başaklar içe gelecek biçimde yığılmış durumu. 2. Biçilmiş ekinin otuz demetinden yapılmış yığın. 3. Otuz yumurtadan yapılmış yığın.

Eski giysi, paçavra.

Yeni yapılan evlere, ev sahibinin akrabalarının armağan olarak taktıkları kumaş.

Yüzük oyununda yüzüğü saklamakta kullanılan mendil, bez parçası.

Bağışlama: Ali nin suçunu part etti.

Çelik çomak oyununda çeliğin yerde vurulması.

1. Yüzük oyununda, saklanan yüzüğün yerini bulan oyuncu bölüğüne, karşı yanın tanıdığı sayı. 2. İskambil ya da tavla oyunlarında oynanacak sayı.

< ET bart: Koyunun karın ve göğüs boşluğu; işkembe; ot yığını; ekin yığını

Karın

Bir kaç bağlık ot yığını. Yerine göre mesl 30 bağ bir part eder

Birkça bağlık ot; yerine göre mesela 30 bağ bir part yapar; koyun veya sığır işkembesi || partınan tükürmek / söymek: bolca tükürmek, sövmek

Karın göbek